Het is een aloud gezegde; het is prima als je buiten de deur honger krijgt, zolang je maar thuis komt eten. Tot welbehagen van menig spelersvrouw heeft ons Heren 1 zich week na week keurig aan deze woorden gehouden. Elke uitwedstrijd werden moeizaam de versnaperingen gemeden (op een kleine uitschieter bij vol te na waar per ongeluk naar de hand van Piet werd gegrepen…, onze excuses daarvoor) en keerde men vol verlangen terug naar de Wielewaal. Tot afgelopen zaterdag de verleiding niet werd weerstaan…

Het was uiteraard nooit de bedoeling, maar verandering van spijs doet eten, en we spelen immers nooit op zaterdag… Maar Volley Meerkerk had ons verleid tot het spelen van een potje en zodoende zagen Wouter en Bart hun kans schoon om na de wedstrijd de vingers eens in vers vlees te zetten. Het team genoot terwijl coach Arie bleef benadrukken dat het niet zijn keuze was, maar al is een schaap over de dam gaat ook Arie aan het lam.

Het bleef echter niet bij een incidentele escapade, want als je eenmaal op dreef bent… Al snel kwam er vers vlees in de kuip en beten we ons vast in ons volgende slachtoffer (onze welgemeende excuses aan de serveersters). We zouden dat varkentje weleens wassen. Team-adonis Sam werd zelf verleid tot het geven van een nummertje, corpulente Leon likte zijn vingers erbij af, terwijl aanvoerder Jan Willem zich afvroeg hoe hij ooit nog omhoog kwam.

Onder toeziend oog van Arie genoten we zichtbaar tot plots Patrick bij het derde stukje tot besef kwam dat hij echt niet meer kon en plichtsgetrouw zijn laatste portie afstond aan zijn kleinere broertje Martijn. Bart volgde, zelfs Jurgen kon niet meer, Benjamin Michel hield nog even vol. Het verleidelijke verlangen maakte snel plaats voor rust, de honger bleek gestild. Jan Willem nam tevergeefs nog een keer het voortouw en probeerde een laatste escapade voor Sam te bewerkstelligen… maar het bleek gedaan. Toch maar tijd om ons op glad ijs te begeven en voldaan huiswaarts te keren.

Verder:

Voor wat betreft de wedstrijd; het was leuk, we hebben gevolleybald, Jan Willem moest veel rennen, Jurgen moest zelfs even naar de grond, Johan zat op de tribune en uiteindelijk hebben we op individuele kwaliteiten weer met 4-0 gewonnen.

Was het een konijnenbende onder de Linde

Wil ik op persoonlijke titel Teun en Jos nog even bedanken, zonder jullie bloedige redding had ik nog meer tijd gehad om een verslag te schrijven. Of helemaal geen verslag kunnen schrijven…

En wil ik mij namens Heren 1 nog even excuseren richting alle vegetariers van de vereniging; we hebben het nooit zo bedoeld.

Tot slot: bij zijn is beleven! Volgende week vrijdag strijden we weer veilig thuis om 20:30 tegen Volley Voorne HS2