Een trainingsavond, maar geen training. Wel een wedstrijd tegen RVC/Libanon, de mannen uit Rotterdam kwamen in grote getallen naar Hardinxveld. Arie had tegen ons gezegd dat we om half 8 in de Wielewaal aanwezig moesten zijn. Na wat tactische besprekingen en een bak koffie liepen de eerste paar spelers van Libanon de kantine in, 10 minuten later waren ze eindelijk allemaal boven. Als je de lengte niet hebt, dan is de instelling blijkbaar ineens: hoe meer hoe beter.

Martijns moeder had de shirts weer gewassen, fris en fruitig konden wij de zaal in. Behalve Patrick, want die was zijn shirt vergeten, het heilige shirt van Jan-Willem met nummer 7 wat eigenlijk niet meer gebruikt mocht worden, werd vanavond gedragen door Patrick.

Muziek aan, net opzetten, warm lopen, inspelen, u weet vast hoe het gaat.
Na warm gelopen te hebben koos Sam ervoor om aan de kant van de tribune te beginnen. Dit geeft ons wat voordeel wat betreft serveren, en simpel weg omdat we het fijn vinden om daar te beginnen.
Dat laatste werd gelijk maar weer bewezen, met Bart, Wouter, Martijn, Patrick, Michel, en Sam begonnen we sterk aan de eerste set, Libanon had eigenlijk weinig te zeggen en liep al snel achter de feiten aan. Ook twee time-outs mochten niet baten, 25-18. De stempel was hiermee wel gedrukt.

Net als altijd, was het zaken om gewoon stabiel je eigen spel te blijven spelen, want we wisten allemaal dat Libanon beter in de wedstrijd zo gaan komen. Hoewel Libanon beter ging spelen, waren wij wel de bovenliggende partij, met dezelfde zes als in de eerste set speelden wij degelijk en konden wij ook de tweede set naar ons toetrekken, 25-22, en 2-0 voor OKK’70.

En ook nu weer, weten we allemaal dat je met een 2-0 voorsprong automatisch een lastige derde set gaat krijgen, Libanon is erop gebrand om nog wat van de wedstrijd te maken en eventueel een vijf-setter eruit te slepen, en wij staan 2-0 voor en dus ga je toch met wat meer gemakzucht spelen. Leon werd erin gewisseld voor Patrick, en de derde set kon beginnen. Wat ik hiervoor zei was direct te zien, de service pass kwam overal behalve in Michel zijn handen, en als de pass wel goed lag werd er niet direct gescoord, en als dat je kracht is, moet je daar niet in verslappen. We liepen daardoor ook al snel uit tot een grote achterstand, 8-15. Na een time-out speelden we weer met wat meer lef, een goeie service serie van Bart bracht ons terug in de wedstrijd, 20-20. Misschien door het slechte begin, maar helaas konden wij de derde set niet naar ons toe trekken: 22-25

De vierde set sprak voor zich, wij laten dit niet verder dan komen dan 1 verloren set. Stijn kwam erin voor Wouter, en Patrick was er al weer terug in gekomen voor Leon. Alles liep weer zoals het hoort, pass, minder eigen fouten, aanvallen die direct op de grond komen. Snel was de set klaar: 25-15. Dan ga je toch met een goed gevoel eerst bier drinken en dan douchen. Met 4 punten erbij namen wij voor even de koppositie over van Wik. Ook moet nog gezegd worden dat Stijn met zijn invalbeurt een goede indruk heeft achter gelaten.

Vrijdag 23 november staat de topper van deze maand op het programma, wij treden thuis aan tegen de nummer 1, Wik uit ‘ammers’. Met inmiddels weer een punt achter, en een wedstrijd minder liggen er voor ons mooie kansen in het verschiet. Komt allen kijken! Volgende week vrijdag 23 november om half 9.