Wik/Unive. Nummer 1 op de ranglijst. Vroeg uit bed, op tijd in de zaal. Met een compleet team werd de wedstrijd begonnen. Al bij het inspelen was het duidelijk dat we met een betere tegenstander te maken hadden, maar dat we niet perse daarom de mindere waren. In de eerste set schoten we uit de startblokken en kwamen na een aantal heerlijke rally's op 20-11 voorsprong! Het zelfvertrouwen en teamspirit droop van de wakkere koppies. Tot er ineens een kink in de kabel kwam. Na een aantal eigen fouten bleek Wik/Unive op stoom te komen en begon ons betonnen huisje scheurtjes te vertonen. Voor we het in de gaten hadden kwamen ze langszij en namen ze de set toch mee op hun rekening: 23-25. Helaas zorgde deze tik voor de nodige spanning en kwamen stiekem de eigen fouten het spel ingeslopen. Wik/Unive daarentegen bleef ferm doorballen en maakte juist niet die fouten. De tweede set moest helaas uit handen met 17-25. Het werd stiller in het veld... En zo ook de derde set: 13-25. Weinig kans. Het lukte ons bijna niet om druk te leggen aan hun kant. Ook een goede aanval werd door hen goed verdedigt en hun servicedruk lag hoog. Maar een ding stond als paal boven water: we zijn gegroeid! Het tempo van de wedstrijd lag hoog, er werd pittig over en weer geserveerd en stevige ballen aangevallen. We bleven bij. En ondanks dat we vaak de puntjes op de 'i' missen of nog niet alle afspraken duidelijk zijn, merken we dat het niveau stijgt! En dat leek ineens wel aan te slaan in de vierde set. Ineens speelden we weer scherp, als in de eerste set, en konden we ene 0-4 verlies omzetten, met een vierde set van 19-25, naar een 1-3. Jammer dat we hierdoor niet dichter naar de nummer 1 zijn toegekropen, maar met bewijs in de binnenzak dat we het kunnen! We kunnen het hoge tempo aan, we kunnen druk leggen en we kunnen weer terug op komen na een tegenslag.