Er stond voor ons een wedstrijd tegen Fusion uit Rotterdam op het programma.
We zouden het zonder onze vertrouwde spelverdeler Coert moeten doen.
Na wat overleg en afwegingen was Michel de Bruijn degene die hem zou vervangen.
Het team bestond uit: Michel, Patrick, Rens, Maarten, Tib, Jos en Thom met als coach Robbert.

De eerste set zat Thom op de bank. Het ging een beetje heen en weer aan het begin. We kwamen achter, dan weer een beetje bij en dan weer achter.
Dit ging zo door tot rond het midden van de set. Daarna had de tegenstander grotere series met punten , waardoor zij uitliepen. Met af en toe nog een puntje werd het 25-17 verlies.

Zo’n beetje hetzelfde gebeurde in de tweede set. Nu zat Maarten op de bank. Met ongeveer hetzelfde ritme als de set ervoor werd het uiteindelijk weer 25-17 verlies.

De derde set ving aan, met als reserve Tib . Als we nog met winst naar huis wilde gaan, moesten we nu toch echt punten gaan pakken. Er werd een beetje gewisseld van positie. Niet iedereen stond nu op zijn meest vertrouwde plek.
Jos en Patrick werden passer-loper, wat zij al wel gewend zijn. Thom werd diagonaal en Maarten werd midden.
Dit bleek ons niet veel meer te helpen, want we verloren weer: 25-15.

De druk was er een beetje af in de vierde set. Nu zat Rens op de bank. De posities waren, van de reserve afgezien, hetzelfde. Het wende een beetje, althans voor mij.

Het liep allemaal net wat beter. We volgden de tegenstander wat langer qua punten. Heel even was er nog hoop op een punt. Helaas werd dit niet de waarheid. We verloren opnieuw, maar met iets meer punten: 25-20.

Met Coert erbij had de wedstrijd zeker anders gelopen. Dit wil niet zeggen dat Michel het niet goed deed, integendeel.
De rally- pass zou een punt van verbetering zijn. De rally-pass kun je natuurlijk altijd verbeteren, maar bij deze wedstrijd had die veel beter gemogen, zelfs gemoeten.
Een leer voor de volgende keer.

Thom van Dijk

JA1